Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2016

Ρε Αλέξη βάλθηκες να μας τρελάνεις?
Όχι ρε δεν θα τρελαθούμε γιατί ξέρουμε που το πάτε… επένδυση για το μέλλον των  αφεντικών σας, και εις βάρος μας θέλετε να κάνετε.
Για τον πρωθυπουργό της Ελλάδος πρόκειται τον κ Αλέξη Τσίπρα, που μου άναψε τα λαμπάκια  με τη συνέντευξη που έδωσε στα κανάλια της διαπλοκής, όπως ο ίδιος είπε.
Τον άκουσα να καλεί σε [ειλικρινή συζήτηση!] τους αγρότες και όλες της κοινωνικές ομάδες που βρίσκονται στους δρόμους αυτό τον καιρό…
προσωπικά δεν τον πίστεψα και νομίζω με το δίκιο μου… γιατί ότι έχω δει και ακούσει από τον Αλέξη, το κόμμα του το ΣΥΡΙΖΑ, (ως αντιπολίτευση ακόμη) αλά  και την συγκυβέρνηση του, με τους ΑΝΕΛ, ήταν πάντα ψέμα!
 Είπε κι άλλο ψέμα, μεγάλο… [δεν αναλάβαμε λέει την κυβερνητική εξουσία για να προχωρήσουμε στην πεπατημένη!] …εδώ, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!
Εκτός κι αν εννοεί ως μη πεπατημένη τον τρόπο που χειρίζεται τα ζητήματα… δηλαδή τον ευτελισμό που προκάλεσε στην έννοια αριστερά… αλά και την προσπάθεια του  να εφαρμόσει τα δύο προηγούμενα, συν ένα ακόμη μνημόνια σύνολο τρία, σε ένα.
Αν εννοούσε αυτό ως μη πεπατημένη, δεν χρειαζόταν να το επικαλεστεί καθόλου στα κανάλια, το ξέρουν πολύ καλά αυτοί που τον εμπιστεύτηκαν ως ικανότερο για να μας δώσει τη χαριστική βολή.
Ναι ρε Αλεξάκο, η μέθοδος είναι πέρα για πέρα η πεπατημένη, από την ώρα που προσθέτει βάρη σε έναν είδη υπέρ φορτωμένο λαό, ο τρόπος δεν έχει καμία αξία το αποτέλεσμα μετράει… αλλού τα σάπια λοιπών.
-Το πρόβλημα σας δεν είναι μόνο τα λεφτά, (αυτό είναι δευτερεύον) το κύριο είναι η διάλυση του κοινωνικού ιστού… που στο μέλλον θα φέρει για το κεφάλαιο κι άλλα, πολλά  λεφτά…
Που ξεκινάει από της εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα, όπως είναι η υγεία η πρόνοια, και άλλα, για να καταλήξει στην κατάργηση της σύνταξης.
Όλα αυτά θέλετε να τα ισοπεδώσετε ως δικαιώματα του λαού και να τα κάνετε δώρο στα ιδιωτικά συμφέρονται που με ζήλο υπηρετείτε.
Δηλαδή τα κλεμμένα κεφάλαια, (φούσκες) πού πλεονάζουν και δεν βρίσκουν χώρο να αναπαραχθούν, παραχωρείτε εσείς τη δημόσια φροντίδα του λαού, αλά και την περιουσία του, για να μεγαλώσει ακόμη ποιο πολύ η φούσκα!
και μετά, τι, ρε Αλεξάκο? ποιο το επόμενο βήμα, σε ένα λαό που δεν θα έχει αγοραστική ικανότητα ούτε για τα απαραίτητα? δεν περιμένω απάντηση, το ερωτηματικό μπήκε μόνο του...
άλλωστε δεν υπάρχει απάντηση από αστό διαχειριστή – αναλυτή, γιατί δεν θέλει να δεχτεί πως ο κύκλος του συστήματος που τον θρέφει έχει κλείσει οριστικά και αμετάκλητα.   







Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016


Τι άλλο πρέπει να δούμε για να καταλάβουμε πως οι εκλογές δεν είναι τίποτε άλλο από φερετζές της αστικής δικτατορίας...?
Μόνο τα πρόσωπα (μαριονέτες) αλλάζουν... οι αποφάσεις παίρνονται από το ίδιο κέντρο και με πανομοιότυπο τρόπο... τι άλλης απόδειξης από τον τρόπο που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση της λαϊκές κινητοποιήσεις σήμερα...?
Όταν αμέσως μετά τη γενική απεργία της περασμένης Πέμπτης και τα μαζικά απεργιακά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα, η κυβέρνηση είδε «άνευρες» κινητοποιήσεις, τις οποίες μάλιστα «διευκόλυνε» η εργοδοσία!
Είναι βρώμικη η προσπάθεια της κυβέρνησης, ιδιαίτερα όταν έχει αποσπάσει τις ευλογίες του ΣΕΒ στη μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού και όταν ξέρει καλά ότι η προετοιμασία της απεργίας πολεμήθηκε σκληρά από την εργοδοσία, ενώ η τρομοκρατία κορυφώθηκε ανήμερα της κινητοποίησης και συνοδεύτηκε ακόμα και με απολύσεις απεργών τις επόμενες μέρες.
Όσο για τους «ακραίους», τους οποίους επικαλείται η κυβέρνηση, τις ίδιες μέθοδες εφάρμοσαν και οι προηγούμενοι, για να φτιάξουν κλίμα καταστολής, ακόμα και για να στήσουν προβοκάτσιες.
Γι' αυτό χρειάζεται να πέσει στο κενό κάθε προσπάθεια της κυβέρνησης να χειραγωγήσει τους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, να τους διασπάσει, να τους συκοφαντήσει.
Χρέος δικό μας πρέπει να είναι ένα: με τον τρόπο και τα επιχειρήματα μας, να πείσουμε όσους ακόμη ελπίζουν, πως ελπίδα δεν υπάρχει... η ελπίδα είμαστε εμείς και οι αγώνες που έρχονται...
Αγώνες στραμμένοι στην πηγή στην πραγματική εξουσία και όχι στα πρόσωπα. Ο αγώνας που βλέπει την αιτία στα πρόσωπα, δεν είναι αγώνας... είναι αυτοκτονία του αγώνα!
...το λέω αυτό γιατί ακούστηκαν φωνές στα συλλαλητήρια που μιλούσαν για ελικόπτερα που θα έρθουν να πάρουν τους υποτίθεται κυβερνητικούς υπεύθυνους... ε, και? θα φέρουν άλλους και θα ξαναφέρνουν μέχρι να κουραστούμε.
Το έργο είναι της μόδας και έχει παιχτεί στην Αργεντινή στην Αίγυπτο και αλλού... τι έγινε μετά στης χώρες αυτές δεν είναι γνωστό, αν ήταν... δεν γινόταν καν σκέψη για ελικόπτερα...

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2016

Σαν σήμερα: 1822 Η γαλανόλευκη καθιερώνεται από την Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ως το επίσημο σύμβολο των επαναστατημένων Ελλήνων.

Σαν σήμερα στις 12 Ιανουαρίου 1833, λίγες μέρες πριν ο βασιλιάς ΄Οθωνας και η συνοδεία του φτάσει στο Ναύπλιο.

Σαν σήμερα 12 Ιανουαρίου 1833, η Ελλάδα υπέγραφε στο Παρίσι το δάνειο των 60 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων από τα οποία η ίδια τελικά δεν έλαβε  ούτε ένα φράγκο!

Ίδια και απαράλλακτα με το σήμερα.

Οι τότε Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία και Βαυαρία) υποχρέωσαν την Ελλάδα (χωρίς να την ρωτήσουν) σε δάνειο ύψους 60 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων!

(για τέτοια απελευθέρωση μιλάμε…)

Το δάνειο χορηγήθηκε σε τρείς δόσεις των 20 εκατ φράγκων και υποχρέωνε την Ελλάδα να διαρρυθμίσει τις προσόδους του κράτους έτσι ώστε τα πραγματικά έσοδα του Δημοσίου να διατίθενται πρώτα για την εξυπηρέτηση του δανείου… «και σε καμιά περίπτωση για άλλο σκοπό αν δεν εξασφαλιστούν προηγούμενα τα τοκοχρεολύσια που είχαν ‘’εγγυηθεί’’ οι τρείς Δυνάμεις». (τι σύμπτωση, ε…?)

Να σημειώσουμε εδώ: τη μεσιτεία για τη σύναψη του δανείου ανέλαβε ο οικονομικός οίκος ΄Ειχταλ του Μονάχου και στην πορεία την μεταβίβασε σε άλλους οίκους. (οι μεσίτες κράτησαν 3 εκατ Φράγκα).

Από τα 60 εκατομμύρια του δανείου οι τραπεζίτες κράτησαν άλλα 33 εκατομμύρια για προκαταβολικούς τόκους, για χρεολύσια και για έξοδα του δανείου.

Άλλα 2,5 εκατομμύρια φράγκα κράτησαν οι Μεγάλες Δυνάμεις για εξόφληση των προκαταβολών που δόθηκαν στον Καποδίστρια… και κρατήθηκαν 12.531.000 φράγκα με σκοπό να δοθούν στους Τούρκους για την εξαγορά των επαρχιών Αττικής, Εύβοιας και Φθιώτιδας (που δεν δόθηκαν ποτέ).

Ακόμα το ποσό των 9 εκατ. φράγκων που απόμεινε περιήλθε στην Αντιβασιλεία των Βαυαρών συνεργατών του ΄Οθωνα ως αμοιβή προκαταβολικά για τις υπηρεσίες τους στην Ελλάδα. (ζήτω η Ελλάς!!!)

Που σημαίνει, από τα 60 εκατομμύρια φράγκα του δανείου στα ταμεία της Ελλάδας δεν κατέληξε τελικά ούτε τίποτα…
Παρόλα αυτά, από την εποχή εκείνη πληρώνουμε και το χρέος έχει υπέρ πολλαπλασιαστεί και σήμερα τους χρωστάμε δις εκατομμύρια σε ευρώ!!!



Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2015

Χρειάζονται είδη πρώτης ανάγκης και αξιοπρεπείς χώρους εγκατάστασης
Ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» στην πλατεία Βικτωρίας και το κλειστό γήπεδο του Τάε Κβον Ντο στο Π. Φάληρο, όπου εκατοντάδες πρόσφυγες, μεταξύ τους βρέφη λίγων μηνών, κάνουν έκκληση για τροφή, πόσιμο νερό και ρουχισμό
«Ποιος θα καθόταν σε ένα μέρος που κάθε μέρα γίνονται μάχες;», ήταν η απάντηση της Σαμιρό στην ερώτηση γιατί έφυγε από την πατρίδα της...
«Ποιος θα καθόταν σε ένα μέρος που κάθε μέρα γίνονται μάχες;», ήταν η απάντηση της Σαμιρό στην ερώτηση γιατί έφυγε από την πατρίδα της...
«Λαθεμένο μού φαινόταν πάντα τ' όνομα που μας δίναν: "Μετανάστες".
Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους.
Εμείς, ωστόσο, δε φύγαμε γιατί το θέλαμε,
λεύτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη...»
Μπ. Μπρεχτ (μτφρ. Μ. Πλωρίτης, εκδ. «Θεμέλιο»)
Τρεις μήνες ταξίδι με τη γυναίκα του και δύο κόρες τεσσάρων και έξι ετών, από μία επαρχιακή πόλη του Αφγανιστάν ο Μπασίρ Αχμέντ βρίσκεται από το βράδυ της Κυριακής στην πλ. Βικτωρίας,καθισμένος μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας σε μια κουβέρτα βρεγμένη ακόμη από τη βροχή της προηγούμενης νύχτας. Περπάτησαν και οι τέσσερις μαζί, ανέβηκαν σε μουλάρια για να περάσουν τα βουνά του Ιράν, μπήκαν σε καρότσες φορτηγών ανάμεσα σε ζώα για να κρυφτούν από τους συνοριακούς ελέγχους, «λάδωναν» αστυνομικούς που τους έπιαναν στη διαδρομή κι έφτασαν τελικά στα παράλια της Τουρκίας. «Εβλεπα τη στεριά απέναντι κι έλεγα στις μικρές και στη γυναίκα μου, εκεί είναι η Ευρώπη σχεδόν φτάσαμε, σωθήκαμε...».
Λίγες μέρες μετά, μας λέει πως κόντεψε να πνιγεί κι αυτός και τα παιδιά του, όταν στο φουσκωτό σκάφος που επέβαιναν 40 ψυχές μαζί, από τα απέναντι παράλια για να φτάσουν στη Μυτιλήνη γέμισε νερά λίγο μετά τα μισά της διαδρομής. «Χάσαμε ανθρώπους στη θάλασσα. Σκεφτόμουν κι έλεγα, τώρα λίγο πριν το τέλος θα χαθούμε; Με εγκατέλειπαν οι δυνάμεις μου, δεν μπορούσα να κρατώ δυο παιδιά,σκεφτόμουν ποιο να αφήσω και ποιο να σώσω μέσα στην απελπισία μου. Αποφάσισα πως αν θέλει ο θεός ας σωθούμε όλοι ή ας πεθάνουμε όλοι. Ευτυχώς σταθήκαμε τυχεροί, μας πρόλαβε το Λιμενικό και μας έσωσε από βέβαιο πνιγμό»...
Η παραπάνω ιστορία του Μπασίρ αποτελεί τυπική περίπτωση από το σύνολο των προσφύγων που έχουν εγκατασταθεί στην πλατεία Βικτωρίας στο νέο πρόχειρο καταυλισμό, κυρίως ανθρώπων από το Αφγανιστάν και λιγότερο από τη Συρία. Ο «Ριζοσπάστης» βρέθηκε χτες το πρωί ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους και διαπίστωσε τις τεράστιες ανάγκες που υπάρχουν σε τρόφιμα, κουβέρτες, ρούχα και πόσιμο νερό και φυσικά την ανάγκη μετεγκατάστασης σε αξιοπρεπείς χώρους για όσο διάστημα χρειάζεται.
Από τη συζήτηση με τους Αφγανούς πρόσφυγες
Από τη συζήτηση με τους Αφγανούς πρόσφυγες
Μπορεί οι πρόσφυγες που βρίσκονται εκεί να νιώθουν ευγνώμονες για το ότι ζουν ακόμη - μιας κι όπως μας έλεγαν δεν σκοτώθηκαν ούτε από τα αμερικανικά πυρά ούτε από τους «Ταλιμπάν» στην πατρίδα τους, γλίτωσαν από λαθρέμπορους, ληστές, ασθένειες, κρύο, πείνα, δίψα και τέλος τα κύματα του Αιγαίου - όμως παρ' όλα αυτάδιαβιούν σε άθλιες συνθήκες, με ελάχιστα ρούχα και παπούτσια δίχως φάρμακα και με ελάχιστη τροφή.
Τις ώρες που ο «Ριζοσπάστης» βρέθηκε κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους, διακρίναμε αρκετούς περαστικούς από το σταθμό του ΗΣΑΠ να αφήνουν σιωπηλά τσάντες με πράγματα, αλλά οι ανάγκες παραμένουν τεράστιες και οι ανιδιοτελείς προσπάθειες των απλών λαϊκών ανθρώπων που δίνουν ό,τι έχουν από το υστέρημά τους δεν μπορούν να καλύψουν την τραγική απουσία κρατικών δομών φιλοξενίας. Με απλά λόγια, η κυβέρνηση έχει την πρώτη και κύρια ευθύνη για να εξασφαλισθούν αξιοπρεπείς χώροι διαβίωσης και οπωσδήποτε να πάψει να κρύβεται πίσω από το φιλότιμο των απλών πολιτών που δίνουν ό,τι μπορούν για να ανακουφίσουν το δράμα των προσφύγων.
«Κάποιοι δεν πάτησαν στην απέναντι στεριά»
Το βράδυ της Δευτέρας μεταφέρθηκαν περίπου 200 άτομα στο κλειστό γήπεδο του Τάε Κβον Ντο στο Π. Φάληρο, αλλά κι εκεί η κατάσταση διαφέρει μόνο ως προς το ότι έχουν στέγη πάνω από τα κεφάλια τους και διαθέτει μία τουαλέτα για όλους όσοι βρίσκονται εκεί. Η αστυνομία δεν μας επέτρεψε να μπούμε μέσα στο χώρο του γηπέδου, όμως βρήκαμε - ή για την ακρίβεια μας βρήκε - η Ζαχρά, 20 ετών κορίτσι που μας φώναξε για να πάμε κοντά στο συρματόπλεγμα να μας μιλήσει στα αγγλικά. Εκανε έκκληση για βοήθεια, μας είπε ότι οι άνθρωποι εκεί είχαν να φάνε δυο μέρες και πως έκανε πολύ κρύο τη νύχτα και πως χρειάζονται τρόφιμα και κουβέρτες.
Ο Γλομ Αντράντ, πατέρας τριών παιδιών, έχει προορισμό τη Γερμανία. Εκεί, λέει, θα δουλέψει στην οικοδομή...
Ο Γλομ Αντράντ, πατέρας τριών παιδιών, έχει προορισμό τη Γερμανία. Εκεί, λέει, θα δουλέψει στην οικοδομή...
Ρωτήσαμε τη Ζαχρά αν γνώριζε πριν ξεκινήσει από το χωριό της στο Αφγανιστάν μαζί με τους γονείς της, τι έχει να αντιμετωπίσει στη διαδρομή προς την Ευρώπη. «Ξέρουμε τι συμβαίνει. Ισως όχι ακριβώς, αλλά ξέρουμε τους κινδύνους. Ομως δεν έχουμε άλλη επιλογή...» Η Ζαχρά ήρθε στην Ελλάδα και αυτή μέσα σε μια βάρκα από την Τουρκία μαζί με άλλους 50. «Παρακαλούσαμε να σωθούμε, πρώτη φορά στη ζωή μας μπαίναμε σε βάρκα. Κάποιοι δεν πάτησαν στην απέναντι στεριά...»
Κι όμως ακόμη υπό αυτές τις συνθήκες κοινή ομολογία είναι πως στο Αφγανιστάν η ζωή είναι χειρότερη, τα παιδιά δεν έχουν κανένα μέλλον, γι' αυτό και οι περισσότεροι πρόσφυγες είναι γονείς και προτιμούν να πουλήσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για να εξασφαλίσουν τα έξοδα του ταξιδιού, που κυμαίνονται από 1.000 έως και 3.000 δολάρια το άτομο. Το ποσό αυτό είναι εξωφρενικό για τα δεδομένα του Αφγανιστάν και για να «βγει», απαιτούνται χρόνια σκληρών οικονομιών και θυσιών.
Η Σαμιρό, μητέρα δύο παιδιών μάς λέει πως τα περισσότερα παιδιά είναι άρρωστα, ορισμένα βρέφη μερικών μηνών που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, έχουν ανάγκη από γιατρό. Οπως μας είπε, σκοπεύει να μείνει λίγο καιρό στην Ελλάδα, μετά ο προορισμός της είναι η Γερμανία. «Δεν φοβάμαι για τον εαυτό μου, μόνο για τα παιδιά μου. Νομίζω κάθε μάνα μπορεί να το καταλάβει αυτό. Ποιος θα καθόταν σε ένα μέρος που κάθε μέρα γίνονται μάχες;»
«Πρώτη φορά στη ζωή μας μπαίναμε σε βάρκα. Κάποιοι δεν πάτησαν στην απέναντι στεριά...», μας είπε η Ζαχρά
«Πρώτη φορά στη ζωή μας μπαίναμε σε βάρκα. Κάποιοι δεν πάτησαν στην απέναντι στεριά...», μας είπε η Ζαχρά
Κανείς από όλους αυτούς τους ξενιτεμένους δεν φαντάστηκε ότι ξεκινάει για ταξίδι αναψυχής. Ολοι γνώριζαν πριν ξεκινήσουν ότι μπορεί και να μην φτάσουν ποτέ στον τελικό τους προορισμό, «τις πλούσιες χώρες της Ευρώπης, τη Γερμανία, ίσως τη Γαλλία ή την Αγγλία» όπως μας έλεγαν, όμως ακόμη και από αυτό το τρομερό ταξίδι, έχουν περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης από την παραμονή τους στις χώρες τους.
Τέτοια κόλαση έχουν δημιουργήσει οι ιμπεριαλιστές στις αμέτρητες εστίες πολέμου που προκαλούν σε κάθε γωνιά της Γης για το μοίρασμα αγορών και πρώτων υλών και αυτό που πρέπει όλοι να έχουν κατά νου, είναι πως εάν δεν πάψουν οι εγκληματικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις δεν πρόκειται να πάψουν και τα κύματα των προσφύγων που ψάχνουν για καταφύγιο στο «δυτικό παράδεισο»...

Κυριακή 23 Αυγούστου 2015

Το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» στην εργασιακή εξαχρείωση
Από κινητοποίηση του ΠΑΜΕ ενάντια στα αντεργατικά - αντιασφαλιστικά μέτρα
Από κινητοποίηση του ΠΑΜΕ ενάντια στα αντεργατικά - αντιασφαλιστικά μέτρα
Eurokinissi
-- Διασφαλίσαμε τη σταδιακή αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων με βάση το ευρωπαϊκό κεκτημένο (...) Θα επανέλθουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις που κατοχυρώνει η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Πάμε να δούμε κι αυτή την κοροϊδία. Ας ξεκινήσουμε από το βασικό: Η κυβέρνηση λέει ότι θα επαναφέρει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, όχι όμως τις Συλλογικές Συμβάσεις, έστω και κατά τον τρόπο που ίσχυαν πριν τις ανατροπές που έγιναν με την ΠΥΣ 6/2012.
Αυτό σημαίνει ότι εργαζόμενοι και εργοδότες θα μπορούν να συζητούν για τους όρους αμοιβής και εργασίας, αλλά δεν είναι σίγουρο πως το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης θα κατοχυρωθεί με μια Συλλογική Σύμβαση με καθολική ισχύ και μετενέργεια, ότι θα υπερισχύει άλλων μορφών συμβάσεων (επιχειρησιακές, ατομικές) και ότι η διαπραγμάτευση από την πλευρά των εργαζομένων θα γίνεται από το πιο αντιπροσωπευτικό συλλογικό τους όργανο και όχι βέβαια από τις εργοδοτικές «ενώσεις προσώπων».
Επομένως, σκόπιμα η κυβέρνηση επικαλείται τη Χάρτα της ΕΕ και δε λέει κουβέντα για αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων, έστω και με την προηγούμενη μορφή τους, πολύ περισσότερο για αποκατάσταση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι από την ουσιαστική κατάργησή τους τα τελευταία μόνο χρόνια.
Αλλά, για να δούμε τι λέει αυτή η περίφημη Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, η οποία υπογράφτηκε το 2010. Αντιγράφουμε το άρθρο 28, που αφορά στο «Δικαίωμα διαπραγμάτευσης και συλλογικών δράσεων»:
«Οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες ή οι αντίστοιχες οργανώσεις τους έχουν σύμφωνα με το κοινοτικό Δίκαιο και τις εθνικές νομοθεσίες και πρακτικές δικαίωμα να διαπραγματεύονται και να συνάπτουν Συλλογικές Συμβάσεις στα ενδεδειγμένα επίπεδα, καθώς και να προσφεύγουν σε περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων σε συλλογικές δράσεις για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, συμπεριλαμβανομένης της απεργίας».
Αυτή η γενικόλογη διακήρυξη σε τίποτα δε διασφαλίζει για παράδειγμα στους εργαζόμενους ενός κλάδου ότι θα επανέλθει η σύμβασή τους τουλάχιστον στην προηγούμενη μορφή της, σε ό,τι αφορά το πεδίο και τους όρους της ισχύος της.
Αλλωστε και σήμερα, δεν έχει καταργηθεί η δυνατότητα να υπάρχουν συλλογικές διαπραγματεύσεις και να υπογράφονται κλαδικές συμβάσεις. Αυτό που συμβαίνει είναι να έχουν λήξει όλες οι κλαδικές και οι εργοδότες είτε να μην προσέρχονται καθόλου στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, είτε να απαιτούν κλαδικές συμβάσεις με όριο τον κατώτατο μισθό των 586 και 511 ευρώ μεικτά που προβλέπει η ΠΥΣ.
Ακόμα κι αν επανέλθει ο θεσμός της διαιτησίας και το δικαίωμα της συνδικαλιστικής οργάνωσης να προσφεύγει μονομερώς, είναι βέβαιο ότι με τους σημερινούς συσχετισμούς, οι μισθοί δεν πρόκειται να ξεπερνούν τα επίπεδα που έχουν διαμορφωθεί σήμερα στην αγορά εργασίας, μέσα από τις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις σε βάρος των Συλλογικών Συμβάσεων και της κυριαρχίας των ατομικών συμβάσεων και των ελαστικών μορφών απασχόλησης στις νέες θέσεις εργασίας.
Μια ακόμα πλευρά: Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν έχουν καταργηθεί ούτε στη Γερμανία, ούτε στη Βρετανία, ούτε και σε άλλες χώρες της ΕΕ. Ωστόσο και εκεί κάνουν θραύση οι εργασιακές σχέσεις - «λάστιχο», τα mini jobs, τα συμβόλαια μηδενικών ορών και άλλα. Επομένως, ας αφήσουν τα παραμύθια ότι η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ διασφαλίζει τις Συλλογικές Συμβάσεις και όρους αξιοπρεπούς εργασίας για τους εργαζόμενους. Αυτά είναι ζητήματα που κρίνονται στο πεδίο της ταξικής πάλης και εκεί η κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, είναι ταγμένη στο στρατόπεδο της εργοδοσίας.

ΚΕΙΜΕΝΟ: Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ
(ριζοσπάστης)
ΑΝΑΣΚΌΠΗΣΗ ΒΔΟΜΑΔΑΣ
Θέλουν να βαφτίσουν «λαϊκή εντολή» την εφαρμογή του μνημονίου
Με μια ακόμα εκλογική αναμέτρηση, το αστικό πολιτικό σύστημα προσπαθεί να εξασφαλίσει την πολυπόθητη λαϊκή συναίνεση σε μια πολιτική που είναι άγρια αντιλαϊκή. Κεντρικό ρόλο σ' αυτήν την αποστολή, προφανώς, έχει αναλάβει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, χωρίς όμως να υπολείπονται σε ανάλογη χρέωση και τα άλλα αστικά κόμματα, που είτε κυβέρνησαν είτε περιμένουν στη σειρά για να μετάσχουν σε κάποιο από τα επόμενα κυβερνητικά σχήματα. Παράλληλα, ζεστές κρατούνται και εκείνες οι εφεδρείες του συστήματος που έχουν αναλάβει ειδικούς ρόλους για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης ριζοσπαστικοποίησης λαϊκών συνειδήσεων.
Συγκροτούν ένα αντιλαϊκό μπλοκ
Το μνημόνιο εφαρμόζεται ήδη
Χειροκροτήματα...
Δύναμη ελπίδας για το λαό το ΚΚΕ
Στη βδομάδα που πέρασε ξεδιπλώθηκε ένα μεγάλο μέρος του αστικού σχεδιασμού, που αφορά στο δέσιμο των εξελίξεων της επομένης περιόδου έτσι ώστε να είναι ασφαλής η εφαρμογή του 3ου μνημονίου αλλά και των εφαρμοστικών νόμων των προηγούμενων δύο μνημονίων που είναι ακόμα σε εκκρεμότητα.
Σ' αυτήν την κατεύθυνση η χειραγώγηση του λαού, ύστερα από πέντε χρόνια άγριας φορο-επιδρομής και απανωτών ανατροπών σε Εργασιακά και Ασφαλιστικό, αποδεικνύεται πλέον πως είναι ένα από τα κεντρικά καθήκοντα που έχουν αναλάβει τα κυβερνητικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις προς το κεφάλαιο.
Η αστική τάξη ξέρει καλά ότι δεν αρκεί να ψηφιστεί το μνημόνιο. Το κύριο είναι να περάσουν χωρίς αντιδράσεις τα μέτρα που αυτό προβλέπει. Και προκειμένου να ενσωματωθεί η δίκαιη λαϊκή αγανάκτηση, υπάρχουν οι πρόθυμοι που πουλάνε ελπίδα ότι μια κυβέρνηση - του ΣΥΡΙΖΑ εν προκειμένω - έχει τον τρόπο να εφαρμόσει το μνημόνιο και ταυτόχρονα να δουλεύει για την αντιστροφή της πορείας υπέρ του λαού.
Η μέχρι τώρα εξέλιξη δείχνει πως είναι αδίσταχτοι. Πρώτα κάλεσαν το λαό να διαδηλώσει υπέρ της κυβέρνησης, για να ενισχυθεί τάχα η διαπραγματευτική της ισχύς απέναντι στους «θεσμούς». Μετά καλούσαν το λαό να δείξει κατανόηση στις «αναγκαίες υποχωρήσεις», βαφτίζοντας «τακτικούς ελιγμούς» τις αντιλαϊκές συμφωνίες στα Γιούρογκρουπ που προηγήθηκαν. Οταν δρομολογήθηκε το τρίτο μνημόνιο, μέρος του ΣΥΡΙΖΑ, με αυτόν το ρόλο στον καταμερισμό, καλούσε το λαό να διαδηλώσει για να διορθώσει τάχα ο ΣΥΡΙΖΑ την πολιτική του.
Τώρα, αφού έσταξαν το δηλητήριο της ανοχής και της αναμονής, λένε στο λαό να συνεχίσει να πιστεύει ότι υπάρχει διέξοδος προς όφελός του μέσα απ' αυτόν τον αντιλαϊκό δρόμο, που οριοθετούν παλιά και νέα μνημόνια, η συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, η επιδίωξη του κεφαλαίου να υπάρξει ανάκαμψη.
Αυτό το κλίμα αναμονής συντηρούν και οι σχεδιασμοί για ανακάτεμα της τράπουλας μέσα από τις εκλογές, την ώρα που πρέπει να είναι καθαρό πως απέναντι στα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα συγκροτείται ήδη ένα αντιλαϊκό μπλοκ εν δυνάμει κυβερνητικών δυνάμεων, είτε είναι σήμερα στην κυβέρνηση είτε επιδιώκουν να είναι αύριο. Το γεγονός ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μετά την ψηφοφορία της 14ης Αυγούστου, έχασε την εμπιστοσύνη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που τη στήριζε, δεν ανατρέπει το επίσης γεγονός ότι η κυβερνητική πολιτική έχει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας της Βουλής, αφού το μνημόνιο ψηφίστηκε από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.
Απέναντι σ' αυτό το μπλοκ δυνάμεων πρέπει να ορθώσει ο λαός το ανάστημά του, να επικεντρώσει χωρίς καθυστέρηση όλες του τις προσπάθειες στην οργάνωση της πάλης και σ' αυτήν την κατεύθυνση να αξιοποιήσει και τις εκλογές.
Στην πορεία προς τις εκλογές δεν πρέπει στιγμή να φεύγει από το νου πως ήδη εφαρμόζεται το τρίτο μνημόνιο. Οτι πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής κάτω από το 3ο μνημόνιο, το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων έσπευσε να θέσει σε εφαρμογή προηγούμενους αντιασφαλιστικούς νόμους, με τους οποίους η κατώτερη σύνταξη μειώνεται από φέτος τουλάχιστον κατά 100 ευρώ, στα 392,7 από 486 ευρώ (ΙΚΑ). Οτι αποφασισμένη είναι και νέα μείωση των επικουρικών συντάξεων και ότι ταυτόχρονα, με το 3ο μνημόνιο, ψηφίστηκε διάταξη η οποία απαγορεύει οποιαδήποτε χρηματοδότηση του ΕΤΕΑ, προδιαγράφοντας έτσι νέες μειώσεις στις επικουρικές, τόσο των συνταξιούχων που ήδη είχαν ενταχθεί στο Ταμείο, όσο και των νέων που υπάγονται τώρα. Οτι ήδη έχει υπογραφεί η παράδοση των 14 αεροδρομίων σε πολυεθνική. Οτι έχει ήδη αποφασιστεί η εξαφάνιση των φτωχομεσαίων αγροτών με το πακέτο μέτρων του τρίτου μνημονίου. Οτι έχει υπογραφεί η δέσμευση μέχρι τον Οκτώβρη του 2015 να έχει ξεκινήσει η «διαδικασία διαβούλευσης με επικεφαλής μια ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, με σκοπό την επανεξέταση ορισμένων υφιστάμενων πλαισίων της αγοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ομαδικών απολύσεων, της συλλογικής δράσης και των συλλογικών διαπραγματεύσεων, λαμβανομένων υπόψη των βέλτιστων πρακτικών σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο», δηλαδή το απόλυτο ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων, η ως και απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης.
Το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών είναι η τιμωρία όλων όσοι έβαλαν την υπογραφή τους σε μειώσεις μισθών και συντάξεων, στις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, στη φορο-καταιγίδα, στη μείωση των παροχών Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, στις ιδιωτικοποιήσεις, στη χρεοκοπία των φτωχών αγροτών και μικρών επαγγελματιών. Αυτό προσπαθούν να κρύψουν και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, που λέει κυνικά ότι θα «υπερβεί» τα μνημόνια, την ίδια στιγμή που τα εφαρμόζει και τα επεκτείνει, αλλά και το νέο κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ Νο 2, που θέλει να παίξει το ρόλο ενός νέου αναχώματος στο ριζοσπαστισμό, τα στελέχη του οποίου είναι συνυπεύθυνα για τη σημερινή κατάσταση.
Η αστική τάξη γνωρίζει πως όχι μόνο δεν κινδυνεύουν τα συμφέροντά της από αυτές τις δυνάμεις, αλλά και ότι ακριβώς αυτές οι δυνάμεις είναι εγγύηση για την εφαρμογή της πολιτικής του κεφαλαίου. Η ντρίμπλα που έγινε με την προσφυγή στις κάλπες, για να εξασφαλιστεί νέα εντολή για την εφαρμογή των μνημονίων, χαιρετίστηκε ήδη από τους ιμπεριαλιστικούς παράγοντες. «Η παραίτηση Τσίπρα είναι μέρος της λύσης και όχι της κρίσης», δήλωσε η Μέρκελ. «Δεν ανησυχούμε για την εφαρμογή του προγράμματος (...) Ανεξάρτητα από τις εκλογές, οι μεταρρυθμίσεις μπορούν να εφαρμοστούν», δήλωσε εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέφεν Ζάιμπερτ, δήλωσε ότι το πρόγραμμα «δείχνει το δρόμο για τα επόμενα τρία χρόνια και σε αυτό το σημείο δεν έχει αλλάξει κάτι» με την παραίτηση του κ. Τσίπρα, υπενθυμίζοντας ότι «συμφωνίες που έχουν συναφθεί ισχύουν και πέρα από ημερομηνίες εκλογών». Ο ίδιος ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ, Γερούν Ντάισελμπλουμ, ζήτησε οι εκλογές να διεξαχθούν το ταχύτερο δυνατό για να αποφευχθούν καθυστερήσεις στην εφαρμογή του τρίτου μνημονίου. «Πιστεύω ότι η πρόθεση του πρωθυπουργού Τσίπρα είναι να αποκτήσει μια πιο σταθερή κυβέρνηση», πρόσθεσε, συμπληρώνοντας: «Μια πολύ μεγάλη πλειοψηφία υποστήριξε το πακέτο των μέτρων στο ελληνικό Κοινοβούλιο και αναμένουμε ότι αυτή η υποστήριξη θα είναι ίσως ακόμη πιο ισχυρή» μετά τις εκλογές.
Απέναντι σ' αυτήν την αντιλαϊκή συμμαχία, που αυτές τις μέρες με διαδικαστικά τερτίπια προσπαθεί να δώσει εικόνα αντιπαράθεσης, στέκεται το ΚΚΕ, πραγματικό αποκούμπι για το λαό. Με όπλο του τη συνέπεια, τη σταθερότητα στην υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, ενάντια σε όλες τις κυβερνήσεις των μνημονίων, της ΕΕ και του κεφαλαίου, απευθύνεται στο λαό και τον καλεί να αξιοποιήσει την πείρα του, την οποία μπορεί να την κάνει δύναμη αγώνα, ελπίδας, ανατροπής και μ' ένα πιο δυνατό ΚΚΕ, από καλύτερη θέση να αντιμετωπίσει τα βάρβαρα μέτρα, που θα εφαρμόσουν τα κόμματα του κεφαλαίου. Οπως σημείωσε μόλις προχτές ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, «μ' ένα πιο δυνατό ΚΚΕ πιο γρήγορα θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους. Για να γίνουν τα μνημόνια, η φτώχεια, η ανεργία οριστικά παρελθόν. Για να ανοίξει ο δρόμος για συνολικές αλλαγές στην ελληνική κοινωνία».
(από το πιζοσπάστη) 
Τα ταξικά μέτρα των μνημονίων...
Υπάρχει μια «κλωστή» που ενώνει όλα τα μνημόνια. Κι αυτή δεν είναι άλλη από την πολιτική υπεράσπισης των συμφερόντων του κεφαλαίου, την οποία υπηρετούν όλα τα αστικά κόμματα, είτε βρίσκονται στην κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση. Γιατί υπογράφτηκαν το 1ο και το 2ο μνημόνιο; Για να βγει η Ελλάδα από την κρίση. Πώς θα γινόταν αυτό; Με βίαιη εσωτερική υποτίμηση, κύρια της εργατικής δύναμης, με μεγάλες περικοπές σε μισθούς και δικαιώματα. Γιατί; Για να δημιουργηθούν καλύτεροι όροι για το κεφάλαιο να κάνει επενδύσεις και να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Για τους ίδιους λόγους και με τα ίδια μέτρα ψηφίστηκε τώρα και το 3ο μνημόνιο, το οποίο, εκτός όλων των άλλων, προβλέπει και την πλήρη εφαρμογή των άλλων δύο...