Revolution Now!: Γ.Χουρμουζιάδης- Και είπα από μέσα μου: Τέρμα οι π...

Revolution Now!: Γ.Χουρμουζιάδης- Και είπα από μέσα μου: Τέρμα οι π...: Η παρέλαση! Του Γιώργου Χουρμουζιάδη ( 1932-2013)* *καθηγητής πανεπιστημίου, βουλευτής του ΚΚΕ. Πηγή: Ριζοσπάστης , 30 Μάρτη 2003....

Όταν από τη θέση της αντιπολίτευσης λένε αυτά... φαντάζεται κανένας τι θα κάνουν αν πάρουν και κυβερνητικό θώκο. Αφου δόγμα τους είναι: 

η σωτηρία της χώρας απαιτεί σύγκρουση με τα συμφέροντα και τις συντεχνίες που κρατούν δέσμια την κοινωνία.

Ξέρετε ποιες είναι οι συντεχνίες; είναι το οργανωμένο κομμάτι του λαού, που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να αφυπνίσει συνειδήσεις.

Γιατί συνειδησιακό είναι και το πρόβλημα. απολαύστε το: 

ΠΟΤΑΜΙ  

«Καλοδεχούμενη η στροφή ΣΥΡΙΖΑ στο ρεαλισμό»

Στροφή ΣΥΡΙΖΑ στο «ρεαλισμό» βλέπουν στο Ποτάμι, βάση όσων είπε ο Αλ. Τσίπρας στη Γερμανία. Μάλιστα, παρατηρούν ότι ο πρωθυπουργός, πλέον, ταυτίζεται σε σημεία με τη ρητορική Σαμαρά και εγκαλεί την προηγούμενη κυβέρνηση που δεν ολοκλήρωσε την εφαρμογή του μνημονίου...

Οπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος Τύπου του Ποταμιού, Δ. Τσιόδρας: «Αλλα μας έλεγαν δύο μήνες τώρα στην Αθήνα, άλλα ακούσαμε χτες (σ.σ.: προχτές) το βράδυ στο Βερολίνο. Ας είναι. Η στροφή στο ρεαλισμό είναι πάντα καλοδεχούμενη. Είναι θετικό ότι ο κ. Τσίπρας αποκήρυξε την ακραία ρητορική της κυβέρνησής του, που τόσο καιρό προπαγανδίζει τη ρήξη με τη Γερμανία και φάνηκε διατεθειμένος να εγκαινιάσει μια νέα σχέση με τους εταίρους,υποσχόμενος μεγάλες αλλαγές στο εσωτερικό της χώρας».

«Βέβαια, δεν μπορούμε παρά να επισημάνουμε ότι όλα αυτά που είπε ο κ. Τσίπρας στο Βερολίνο, όταν τα λένε κάποιοι άλλοι στην Αθήνα, χαρακτηρίζονται προδότες και γερμανοτσολιάδες από τις κομματικές ντουντούκες του ΣΥΡΙΖΑ και τους συνεταίρους τους των ΑΝΕΛ» παρατήρησε ο ίδιος.

«Ο πρωθυπουργός έφτασε μάλιστα στο σημείο να πει ότι οι "επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο δεν είναι υλική διεκδίκηση, αλλά ένα ηθικό θέμα", σπεύδοντας μάλιστα να ακυρώσει τον υπουργό Δικαιοσύνης, που μέχρι πρότινος απειλούσε ότι θα κατασχέσει -αν χρειαστεί- τα γερμανικά ιδρύματα στην Αθήνα. "Δεν ισχύει τίποτα από αυτά", είπε ο πρωθυπουργός, κάνοντας μάλιστα ειδική θετική αναφορά στο "Ινστιτούτο Γκαίτε", επαναλαμβάνοντας και σε αυτό το σημείο ότι "το αίτημα για τις πολεμικές επανορθώσεις δεν αφορά κάποια υλική διεκδίκηση"» σχολίασε με νόημα ο Τσιόδρας.

Τόνισε, εξάλλου, ότι ο Τσίπρας«δανειζόμενος δε ρητορικά σχήματα και από τον Αντώνη Σαμαρά, επανέλαβε και αυτός ότι πρέπει "να αλλάξουμε το μείγμα πολιτικής" και "όχι να γκρεμίσουμε ό,τι θετικό έγινε τα προηγούμενα χρόνια"».

«Τέλος, ξεπερνώντας κάθε πρόβλεψη, επέκρινε την προηγούμενη κυβέρνηση, γιατί "δεν ολοκλήρωσε την αξιολόγηση των προγραμμάτων που είχε δεσμευτεί".Εγκάλεσε δηλαδή τους "προηγούμενους", γιατί δεν ολοκλήρωσαν την εφαρμογή του μνημονίου» επεσήμανε ο Τσιόδρας.

Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι «κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος βέβαια ότι ο κ. Τσίπρας θα συνεχίσει να λέει τα ίδια όταν επιστρέψει στην Ελλάδα και βρεθεί απέναντι στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που έχει γαλουχηθεί με την αντιγερμανική ρητορική, τον εθνολαϊκισμό και τις θεωρίες συνωμοσίας. Εμείς πάντως ελπίζουμε ότι ο κ. Τσίπρας, βλέποντας τα αδιέξοδα της πολιτικής του, έχει όντως αλλάξει».

Σε αυτή τη βάση, του επισημαίνει ότι «η σωτηρία της χώρας απαιτεί σύγκρουση με τα συμφέροντα και τις συντεχνίες που κρατούν δέσμια την κοινωνία. Οι αντιμεταρρυθμιστικές ιδεοληψίες πρέπει να παραμεριστούν και να προχωρήσουμε σε μεγάλες αλλαγές», καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που χρειάζεται το κεφάλαιο.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ 

Η πάλη των λαών είναι η δύναμη που κινεί την Ιστορία προς τα μπρος

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την 25η Μαρτίου

Σε ανακοίνωσή του για την

 

25η Μαρτίου, το Γραφείο

 

Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ

 

τονίζει:

«Η επανάσταση του 1821 διδάσκει ότι η πάλη των λαών, οι λαϊκές εξεγέρσεις και επαναστάσεις ενάντια στις ξεπερασμένες κοινωνικές τάξεις αποτελούν τη δύναμη που κινεί την Ιστορία προς τα μπρος και μπορούν να νικήσουν αντιπάλους που φαντάζουν πανίσχυροι.

Το 1821,οι δυνάστες του λαού ήταν η οθωμανική αυτοκρατορία, οι φεουδάρχες, Ελληνες και Τούρκοι, η Ιερή Συμμαχία. Η προοδευτική αστική τάξη της εποχής, ως φορέας των νέων καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, που ωρίμασε ιδεολογικά μέσα στο περιβάλλον το οποίο είχε διαμορφώσει η Γαλλική Επανάσταση και οι άλλες μεγάλες αστικές επαναστάσεις της εποχής, μπήκε επικεφαλής του αγώνα ενάντια στους τότε δυνάστες, ξεσηκώνοντας τη φτωχολογιά, τις καταπιεζόμενες από τη φεουδαρχία λαϊκές μάζες. Σήμερα, οι δυνάστες του λαού είναι το κεφάλαιο και η εξουσία του, οι διεθνείς του συμμαχίες, οι σύγχρονες "Ιερές Συμμαχίες" του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ενώ η εργατική τάξη είναι ο φορέας της κοινωνικής εξέλιξης.

Οπως το 1821 η ανερχόμενη τότε αστική τάξη ηγήθηκε στον αγώνα για την ανατροπή των ιστορικά ξεπερασμένων φεουδαρχικών σχέσεων, για την απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό και για τη δημιουργία του δικού της κράτους, έτσι και σήμερα η κοινωνική εξέλιξη και πρόοδος απαιτούν η εργατική τάξη να τεθεί επικεφαλής μιας συμμαχίας με τα άλλα καταπιεζόμενα στρώματα, που θα ανατρέψει το ξεπερασμένο και σάπιο καπιταλιστικό σύστημα και θα οικοδομήσει μια νέα κοινωνία με εργατική - λαϊκή εξουσία, το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Αυτό είναι το σύγχρονο νόημα και μήνυμα του 1821, με βάση το οποίο η εργατική τάξη, ο λαός, το κίνημα πρέπει να προσεγγίσουν και να "γιορτάσουν" την επέτειο της Επανάστασης και το οποίο καμία σχέση δεν έχει με τα καλέσματα για "εθνική ομοψυχία" που απευθύνουν στο λαό το κεφάλαιο και οι εκπρόσωποί του, χτεσινοί και σημερινοί κυβερνώντες.

Ολοι αυτοί αποσιωπούν ή διαστρεβλώνουν το κοινωνικό περιεχόμενο του 1821, τον επαναστατικό και εξεγερτικό του χαρακτήρα. Κρύβουν ότι ούτε το 1821 υπήρχε "εθνική ομοψυχία". Υπήρχαν και τότε Ελληνες που εχθρεύονταν την επανάσταση, υπερασπίζονταν το παλιό κοινωνικό καθεστώς, την εξουσία του σουλτάνου και την Ιερή Συμμαχία, γιατί αντλούσαν προνόμια απ' αυτό. Καλλιεργούσαν τη μοιρολατρία και την υποταγή, το μάταιο του αγώνα και της επανάστασης. Σήμερα, κρύβουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει "εθνική ομοψυχία" σε μια κοινωνία που υπάρχουν τάξεις με αντιτιθέμενα συμφέροντα, εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι.

Και η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ εκμεταλλεύεται την επέτειο του 1821, παρουσιάζοντας ως "εθνική υπόθεση" τη στήριξη της κυβέρνησης στις αντιλαϊκές διαπραγματεύσεις και συμφωνίες με την ΕΕ. Προσπαθεί να χειραγωγήσει το λαό και να τον μετατρέψει σε χειροκροτητή της δήθεν "περήφανης" διαπραγμάτευσης. Οπως και η προηγούμενη κυβέρνηση, έτσι και η τωρινή αναγορεύει σε εθνικό στόχο τη διασφάλιση της συμμετοχής της χώρας στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, δηλαδή της κερδοφορίας του κεφαλαίου, ζητώντας από το λαό να συνεχίσει τις θυσίες του για να συνεχιστεί αυτός ο δρόμος.

Η εργατική τάξη, ο λαός, οργανώνοντας τον αγώνα και τη συμμαχία του μπορεί να κατακτήσει και να βαδίσει σ' έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα υπηρετεί τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, με αποδέσμευση από την ΕΕ, με μονομερή διαγραφή του χρέους, με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και με το λαό στην εξουσία.

Αυτός είναι ο δρόμος μιας πραγματικά περήφανης κι αξιοπρεπούς στάσης του ελληνικού λαού που τιμά πραγματικά την Ιστορία και τις αγωνιστικές του παρακαταθήκες».

«Παραδοχές» και «ωρίμανση»

Τόσο οι δηλώσεις του Αλ. Τσίπρα μετά τη συνάντησή του τη Δευτέρα με την Α. Μέρκελ, όσο και τα «πανηγύρια» των περισσότερων εγχώριων αστικών επιτελείων για τη «ρεαλιστική πολιτική» και την «ωρίμανση» του πρωθυπουργού και της συγκυβέρνησης, επιβεβαίωσαν ανάγλυφα την εκτίμηση του ΚΚΕ ότι κάθε συμβιβασμός στα κέντρα της ΕΕ και των «εταίρων» σκορπά χαμόγελα ικανοποίησης στο κεφάλαιο, την ίδια ώρα που ο λαός στενάζει κάτω από τα βάρη της κρίσης, του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου που θα παραμείνει σε ισχύ, καθώς και των νέων δεσμεύσεων που αναλαμβάνει η κυβέρνηση.

Ποιες ήταν οι βασικές «παραδοχές» του Αλ. Τσίπρα;

-- Πρώτον, η αποδοχή της «πρωτοφανούς δημοσιονομικής προσαρμογής» που πραγματοποιήθηκε μέσω του «προγράμματος διάσωσης» των προηγούμενων χρόνων, με την πρόσθετη δέσμευση μάλιστα ότι αυτή τη διαδικασία«μπορούμε να την προχωρήσουμε και να την ολοκληρώσουμε».

Οι περιγραφές για τις «τρομακτικές επιπτώσεις» αυτής της «προσαρμογής» δεν είναι κάτι νέο (π.χ. η αναφορά στη μείωση του ΑΕΠ κατά 25% και η αντίστοιχη στο 60% της ανεργίας των νέων συνόδευαν -εξίσου ανέξοδα- κάθε ομιλία και του προηγούμενου πρωθυπουργού στο εξωτερικό...). Είναι, όμως, χωρίς ουσία για το λαό, από τη στιγμή μάλιστα που επιβεβαιώνεται ότι ο «λιτός βίος» του θα συνεχιστεί, στο πλαίσιο της δέσμευσης για «προχώρημα» και «ολοκλήρωση» της «δημοσιονομικής προσαρμογής»...

-- Δεύτερον, η «παραδοχή» του Αλ. Τσίπρα ότι «τούτη την ώρα, πρέπει όχι να γκρεμίσουμε ό,τι θετικό έγινε τα προηγούμενα χρόνια, αλλά να αλλάξουμε το μείγμα της πολιτικής», συμπυκνώνει σε μια φράση τις επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης στα παζάρια που διεξάγονται στις διακρατικές λυκοσυμμαχίες του κεφαλαίου. Τα «θετικά των προηγούμενων χρόνων» στα οποία αναφέρεται ο Τσίπρας δεν είναι παρά το περιβόητο 70% των... «καλών μνημονιακών μέτρων», το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο που διαμορφώθηκε με μεγαλύτερη ένταση στη «μνημονιακή περίοδο» και θα παραμείνει σε ισχύ και στην επόμενη φάση, καθώς αποτελεί προϋπόθεση για την ανταγωνιστικότητα και την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Με αυτό το αντιλαϊκό πλαίσιο ως «κρατούμενο», το εγχώριο κεφάλαιο διεκδικεί «αλλαγή στο μείγμα», στην πραγματικότητα μια ορισμένη «χαλάρωση» στη δημοσιονομική πολιτική και την αποπληρωμή του κρατικού χρέους, η οποία να επιτρέπει μεγαλύτερη κρατική στήριξη στις επενδύσεις των εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων, για ακόμα μια φορά από την τσέπη του λαού...

-- Τρίτον, ο Αλ. Τσίπρας προσδιόρισε ως «κοινό στόχο» με την Α. Μέρκελ την «υλοποίηση μεγάλων και αναγκαίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων»... Είναι οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να βρει διέξοδο σε νέα πεδία κερδοφορίας και να διευρύνει τα περιθώριά της: Ιδιωτικοποιήσεις κάθε μορφής (πλήρης πώληση, παραχώρηση χρήσης, συμπράξεις κράτους - ιδιωτών κ.ο.κ.), περαιτέρω μειώσεις στις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές με προοπτική την πλήρη κατάργησή τους, μείωση του «ενεργειακού κόστους» των βιομηχάνων κ.ο.κ. Ενα προς ένα, δηλαδή, μέτρα για τα οποία η «λυπητερή» θα καταλήξει και πάλι στο λαό.

Την ίδια ώρα, είναι τέτοια η πρεμούρα της συγκυβέρνησης να εξασφαλίσει τη «ρευστότητα» του εγχώριου κεφαλαίου, που ο Αλ. Τσίπρας δε δίστασε να ασκήσει κριτική στις προηγούμενες κυβερνήσεις γιατί «δεν ολοκλήρωσαν αξιολογήσεις σε προγράμματα για τα οποία είχαν δεσμευτεί»,οδηγώντας στα σημερινά χρηματοδοτικά προβλήματα του κράτους. Δηλαδή; Ασκεί ουσιαστικά κριτική στους προκατόχους του γιατί... «απέτυχαν» να υλοποιήσουν όλα τα «προαπαιτούμενα» των μνημονίων, ανάμεσα στα οποία βρίσκεται και το περιβόητο «mail Χαρδούβελη», που αφορούσε στην ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης και που τόσο μεγάλο ντόρο έχει σηκώσει η συγκυβέρνηση ότι εμπόδισε την εφαρμογή του!

Με βάση όλα τα παραπάνω και καθώς στο τραπέζι της «εξειδίκευσης» της αντιλαϊκής συμφωνίας της 20ής Φλεβάρη έχουν πέσει τα επόμενα αντιλαϊκά μέτρα (για τον ΕΝΦΙΑ που «φεύγει» αλλά... μάλλον μένει, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις αντιλαϊκές αλλαγές στον ΦΠΑ, τη «συνέχιση του εκσυγχρονισμού του ασφαλιστικού συστήματος», την περαιτέρω καρατόμηση κρατικών κοινωνικών δαπανών κ.ο.κ.), είναι επιτακτικό για το λαό να μη χάσει άλλο χρόνο, να μη μείνει θεατής στα αντιλαϊκά παζάρια, αλλά να μετρήσει βήματα στην οργάνωση της πάλης του για όλα όσα έχασε, για όλα όσα δικαιούται, για όλα όσα του ανήκουν!

Δε συμβιβάζονται με τα ελάχιστα καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών,

Με απλά λόγια, μία από τις καθαρίστριες του υπουργείου

Οικονομικών, που επί μήνες αγωνίστηκε 

με τις συναδέλφισσές της για την επαναπρόσληψή

 τους, ανέδειξε πως το σχέδιο νόμου της 

συγκυβέρνησης, που αφορά τους διαθέσιμους, τους

 καλεί να συμβιβαστούν με τα ελάχιστα. Η τοποθέτησή

 της έγινε σε σύσκεψη της ΑΔΕΔΥ με τους διαθέσιμους.

«Δεν αγωνιστήκαμε - είπε - για να επαναπροσληφθούμε με τους όρους που δουλεύαμε επί Σαμαρά και Βενιζέλου, με 4ωρη απασχόληση. Αλλά για να έχουμε τα ίδια δικαιώματα με όλους, 8ωρο, πλήρη εργασία.

Ούτε αγωνιστήκαμε, συμπλήρωσε, για να ξαναγυρίσουμε σε προσωποπαγείς θέσεις που όταν φύγουμε από τη δουλειά θα καταργηθούν και τη δουλειά που κάνουμε θα την πάρουν οι ιδιώτες εργολάβοι, οι οποίοι θα απασχολούν εργαζόμενες με συνθήκες γαλέρας».

Και αφού αναρωτήθηκε «αν αυτό είναι το αριστερό μας πιστεύω» πρόσθεσε «εμείς θέλουμε όταν φύγουμε από τη δουλειά η θέση να υπάρχει και να την πάρουν τα "παιδιά" μας και όχι οι εργολάβοι».

Από το Ριζοσπάστη 24/3/15

Όταν ο τσοπάνης (λαός) βάζει το λύκο να του  "φυλάει" τα πρόβατα... δεν θα αργήσει η ώρα που δεν θα μπορεί να βγει κι ο ίδιος από την καλύβα...

Διευρύνονται οι ταξικές ανισότητες

Σε ρεπορτάζ της «Καθημερινής» 20/3/2015, αναφέρεται έρευνα που καταγράφει ότι η ανισότητα στη φορολογική μεταχείριση συνοδεύτηκε από διεύρυνση του ανοίγματος της ψαλίδας μεταξύ φτωχών και πλουσίων. Το ένα τρίτο των νοικοκυριών είδαν τα εισοδήματά τους να αυξάνονται την περίοδο 2008 - 2012. Τα άλλα δύο τρίτα κατέγραψαν απώλειες. Για όσων τα εισοδήματα αυξήθηκαν, η αύξηση φθάνει το 44,4%, ενώ η μείωση για όσων τα εισοδήματα μειώθηκαν φθάνει το 39,3%. Οι απώλειες των φτωχών φθάνουν τα 10,7 δισ. ευρώ, ενώ τα κέρδη των πλουσίων φτάνουν στα 4,3 δισ. ευρώ. Οσοι αύξησαν τα εισοδήματά τους, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα αύξησαν από 37,6% έως και 47,7%, αλλά τα πλουσιότερα στρώματα τα αύξησαν από 51% έως 172,7%. Τη μεγαλύτερη μείωση εισοδήματος, που φτάνει το 88,2%, έχουν οι άνεργοι. Η έρευνα, παρ' όλο που η διάκριση φτωχών - πλουσίων είναι σχετική αφού αναφέρεται σε ατομικά εισοδήματα συγκαλύπτοντας τις επιχειρήσεις και τα κέρδη, εντούτοις επιβεβαιώνει ότι τις συνέπειες της κρίσης δεν τις πληρώνουν όλοι εξίσου. Οι εργαζόμενοι, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα τσακίζονται, ενώ τα ανώτερα μεσαία στρώματα, οι αστοί, οι μεγαλοεπιχειρηματίες πλουτίζουν. Ομως ο λαός να είναι σίγουρος ότι το ίδιο ισχύει και για την ανάκαμψη που του υπόσχονται ότι πρέπει να στηρίξει με πατριωτισμό, θυσίες και υπομονή για να έρθει η λαϊκή ευημερία του αγίου «ποτέ»!